- Scenario: Aleksa Gajić
- Uloge: Sanda Knežević, Igor Bugarski, Nebojša Glogovac
- Žanr: SF/animirani
- Trajanje: 100 minuta
- Godina: 2010.
- Recenzirao: Davor Pavlović
Prvi dugometražni animirani film u potpunosti urađen od strane domaće ekipe je Technotise – Edit i ja, Alekse Gajića, strip crtača i animatora. Nakon animiranog dijela Film noir koji se dešava u Americi, koji su dijelom radili autori iz Srbije, ovo je daleko uspješnije djelo.
Technotise – Edit i ja je naučna fantastika, ali u njemu se isprepliće i manga (istok) i superheroji (zapad) sa intelektualnim francuskim stripom, uz dodatak poznatog balkanskog humora, koji su likovima podarili glasovi glumačkih zvijezda iz Srbije. Ipak, osnovni estetički model filma je bila japanska anima. Režiser je vlastiti strip uzeo kao premisu za film, a iz njega je samo iskoristio imena glavnih junaka i mjesto dešavanja, dok je radnju dosta promijenio.
Ako zanemarimo animaciju koja je rađena na nekoliko načina, dobijamo jedan ne tako tipičan srpski film, ali opet sa elementima koji su neizlječiva boljka većine pripadnika tog istog filma. Ti elementi su učestale psovke koje krivo prezentuju urbani način izražavanja i jednostavno konstruisani likovi koji su napravljeni poput onih u seriji Bolji život. Međutim, režiser uvodi tu na poseban način SF priču sa akcionim zapletom, ispreplićući je sa igrom podsvijesti i podjelama ličnosti, kao i onima između jednakosti i nejednakosti polova, stvarnog i nestvarnog svijeta. Film se na trenutak osvrće i na političku prošlost uz flešbek na oktobar 2001. i mitsku priču o stolici iz Skupštine Grada. Jedna od zanimljivih stvari u filmu je slika Beograda 2074. koji donosi posebnu atmosferu, a s druge strane koji nije puno odmakao od slike ovog današnjeg Beograda. Tome posebno daju pečat scene u Skadarliji ili sa Romima na ulici.
Na kraju, ono što negativno upada u oči su učestali marketinški trikovi i prečeste rekalme u scenama, kako bi se opravdali ugovori sa sponzorima, koji uveliko kvare istinski doživljaj filma.
